نامه نهم  :

دلم گرفته ، ساعتیه که دارم با خدامون رازو نیاز میکنم ، اشگهام نمیزاره باهات درددل کنم ، من و ببخش ...دلخوری از تو  امانم رو بریده ....

میشه هیچی رو ندید ، فقط نگاه کرد..

روزهای مقدس و خوب رو  فدا کرد..

اما عشق فریاد یک درد عمیقه..

لب های عشق رو نمیشه بی صدا کرد..

غربت صدای گریم درد بی تو بودنه..

بی صدا شکستنم ، صدای شعر های منه..

مثل خوشبختی تو دوری از من اما همیشه..

طعم گریه های تو تلخی حرفهای منه ...

من مصیبت و با رفتنت شناختم..

بجای ترانه ها ، مرثیه ساختم..

قصه هام غمنامه ای برای تو شد..

هر کلام من فقط صدای تو شد..

از منم به من تو نزدیک تری اما همیشه..

سردی دوری تو از تن من دور نمیشه..

درد این فاصله ها من و به فریاد میکشه..

توی خرمن سکوتم شعله های آتیشه..

                                       بیست و سوم شهریور هشتاد وشش